روایت حسن و حسین دو گوشواره عرش هستند
روایت حسن و حسین دو گوشواره عرش هستند در منابع شیعه[۱] و اهلسنت[۲] با تعابیر مختلف نقل شده است.
منابع شیعه
امام علی(ع) از رسول خدا(ص) نقل کرده که خداوند دو فرزندم حسن(ع) و حسین(ع) را از نوری که بر علی و فاطمه افکنده، آفریده و آن دو همانند دو گوشواره آویخته به گوش، حرکت دارند و نور آن دو هفتاد هزار برابر نور شهیدان است.[۳]
براساس روایات، حضرت آدم(ع) روزی در بهشت، متوجه نوری شد که بخشی از آن به دو گوشواره تعلق داشت و جبرئیل آن دو را حسن(ع) و حسین(ع) معرفی کرد.[۴]
منابع اهل سنت
این حدیث علاوه بر کتابهای شیعه در کتب روایی اهلسنت نیز نقل شده است. در کتاب فیض القدیر شرح الجامع الصغیر آورده که حسن(ع) و حسین(ع) دو گوشواره عرش الهی هستند و گوشواره بودن را نه به معنای معلق و آویزان بودن، بلکه به نوعی زینت عرش دانسته است.[۵] علی بن ابوبکر هیثمی یکی دیگر از علمای اهلسنت از رسول خدا(ص) روایت میکند: «حسن و حسین(ع) دو گوشواره عرش خدا هستند. هنگامی که بهشتیان در بهشت استقرار مییابند، میگویند: پروردگارا، به ما وعده داده بودی که ما را به دو رکن از ارکانت زینت بدهی، خداوند پاسخ میدهد مگر اینگونه نیست که شما را به حسن(ع) و حسین(ع) زینت دادهام.»[۶]
منابع
- ↑ نگاه کنید به جنتی، احمد، نصایح، قم، الهادی، بیست وچهارم، ۱۳۸۲ش، ص۴۲۷.
- ↑ برای نمونه نگاه کنید به مجمع الزوائد، ج۹، ص۱۸۴؛ مناوی، محمد عبدالرئوف، فیض القدیر شرح الجامع الصغیر، ج۳، ص۴۱۵.
- ↑ جنتی، احمد، نصایح، قم، الهادی، بیست وچهارم، ۱۳۸۲ش، ص۴۲۷.
- ↑ خسروی، موسی، ترجمه بحار الانوار، بخش امامت، تهران، اسلامیه، دوم، ۱۳۶۳ش، ج۷، ج۳، ص۷.
- ↑ مناوی، محمد عبدالرئوف، فیض القدیر شرح الجامع الصغیر، ج۳، ص۴۱۵.
- ↑ مجمع الزوائد، ج۹، ص۱۸۴.